طبق قانون ایران چه دانش آموزانی در شمول آموزش فراگیر قرار می گیرند؟

دانش‌آموزانی كه با يكي از آسيب‌ديدگي‌هاي شنوايي، بينايي، جسمي- حركتي، مشكلات ويژه يادگيري اختلال­های رفتاري – هيجاني و اختلال هاي طیف اتیسم با هوشبهر عادی ( يا هوشبهر مرزي ) در كلاس‌هاي عمومی آموزش و پرورش با استفاده از رویکرد آموزش تلفيقي - فراگير مشغول به تحصيل می شوند. نوآموزان يا دانش ­آموزاني كه به نارسايي دچار نيستند اما به تشخيص مراكز سنجش سازمان آموزش و پرورش استثنايي داراي هوش مرزي هستند نيز از خدمات متناسب خود برخوردار مي شوند.

طبق این رویکرد، برخي از دانش‌آموزان با نيازهای وي‍ژه درکلاس‌هاي آموزش و پرورش عمومي با بهره‌گيري از برنامه‌های درسي مشترك به همراه مناسب‌سازي‌هاي آموزشي و محيطي، با استفاده از خدمات معلم مرجع/ رابط به عنوان تسهيل‌گر ( در صورت نياز ) به تحصيل می‌پردازند. این رویکرد زمینه ساز دوره گذار از تلفیق به فراگیرسازی در سامانة آموزش و پرورش کشور تلقی می ­شود.

دانش آموزان با آسیب دیدگی شنوایی

دانش‌آموزان با افت شنوايي بين 35 تا 70 دسي بل با استفاده از وسايل كمك شنوايي و بهره‌گيري از راهنمایی‌های آموزشي براي دريافت و درک مطالب شنيداري و گفتاري، همچنین دانش‌آموزان افت شنوايي 70 دسی‌بل يا بيشتر که علي رغم استفاده از وسايل كمك شنوايي، نمي‌تواند گفتار ديگران را از طريق حس شنوايي پردازش کند.

دانش آموز با آسیب دیدگی بینایی

دانش‌آموزان با حداكثر حدت بينايي اصلاح شده از 200/20 ( بيست/ دويستم) بيشتر و از 70 / 20 (بيست/ هفتادم) كمتر به طوري كه قادر به استفاده از خطوط کتاب‌های عادي نبوده و برخورداري آنها از آموزش، مستلزم استفاده از کتاب‌های درشت خط يا وسايل كمكي مانند ابزارهاي درشت‌نمايي باشد. همچنین دانش‌آموزان با حداكثر بينايي اصلاح شده از 200/20 ( بيست / دويستم) كمتر و يا زاويه ديد در بزرگ‌ترین قطر از 20 درجه، بيشتر نباشد به طوري كه آموزش آنها از طريق روش‌های آموزشي ویژه نابينايان و خط بريل صورت پذيرد.

ادامه دارد.................